เศรษฐกิจหมุนเวียน
ความท้าทาย ความเสี่ยง
และผลกระทบ
ตลอดจนปริมาณกากของเสียที่มีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากหน่วยกลั่นใหม่ของโครงการพลังงานสะอาด (Clean Fuel Project: CFP) ที่จะเริ่มเดินเครื่องเชิงพาณิชย์ในอนาคต จึงเป็นความท้าทายที่สำคัญที่กลุ่มไทยออยล์ต้องบริหารจัดการการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อเสถียรภาพของการเติบโตของธุรกิจกลุ่มไทยออยล์ที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน และรวมไปถึงการแสวงหาโอกาสในการนำหลักการเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy: CE) มาต่อยอดพัฒนากากของเสียหรือวัสดุเหลือทิ้งให้เกิดมูลค่าเพิ่ม ผ่านการวิจัยพัฒนาและความร่วมมือกับภาคธุรกิจและภาคสังคม
กลุ่มไทยออยล์มุ่งมั่นยกระดับการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมเพื่อการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า โดยมีการแต่งตั้งคณะทำงานขับเคลื่อนธุรกิจตามแนวทางเศรษฐกิจหมุนเวียนของกลุ่มไทยออยล์
ในการบริหารจัดการน้ำ การบริหารจัดการพลังงาน การบริหารจัดการผลิตภัณฑ์และการบริการที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และการบริหารจัดการของเสียและการนำกลับมาใช้ใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุดครอบคลุมตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ โดยได้นำหลักเศรษฐกิจหมุนเวียนตามมาตรฐานสากล BS 8001:2017 เข้ามาบูรณาการในการจัดทำกลยุทธ์ความยั่งยืนในมิติสิ่งแวดล้อมด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน ตลอดจนสร้างเครือข่ายกับผู้มีส่วนได้เสียภายนอก ทั้งหน่วยงานภาครัฐ หน่วยงานเอกชน ชุมชนและสังคม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการ สร้างความตระหนัก สร้างโอกาสทางธุรกิจในการพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ตลอดจนสร้างคุณค่าจากผลการดำเนินงานของกลุ่มไทยออยล์คืนสู่สังคม
เป้าหมาย
การลดปริมาณน้ำที่นำมาใช้ทั้งหมด
เป้าหมายปี 2568
95
ล้านลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง
ระดับประสิทธิภาพด้านพลังงานของบริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน)(1)
เป้าหมายปี 2568
2
ควอไทล์
เป้าหมายระยะยาว
1
ควอไทล์
ตั้งแต่ปี 2572
สัดส่วนการจัดซื้อสินค้าในหมวดวัสดุ อุปกรณ์ และเครื่องใช้สำนักงานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
เป้าหมายปี 2568
ร้อยละ
98
ของยอดซื้อสินค้าในหมวดสำนักงานทั้งหมด
เป้าหมายระยะยาว
ร้อยละ
98
ของยอดซื้อสินค้าในหมวดสำนักงานทั้งหมด
ปริมาณการฝังกลบของเสีย
เป้าหมายปี 2568
ร้อยละ
0
เป้าหมายระยะยาว
ร้อยละ
0
ระดับประสิทธิภาพด้านพลังงานของบริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน)(1)
เป้าหมายปี 2568
100
ควอไทล์
เป้าหมายระยะยาว
100
ควอไทล์
หมายเหตุ: (1) เทียบกับการจัดอันดับประสิทธิภาพด้านพลังงานจากรายงานผลการเทียบสมรรถนะ (Solomon Benchmarking) ของธุรกิจการกลั่นในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
แนวทางการบริหารจัดการ
และผลการดำเนินงาน
ซึ่งได้ดำเนินการตั้งแต่การวางกรอบ (Framing) กำหนดขอบข่าย (Scoping) การสร้างแนวคิด (Idea Generation) การศึกษาความเป็นไปได้ (Feasibility) ตลอดจนการดำเนินโครงการ (Implementation) การติดตามและรายงานผลการดำเนินงาน (Monitoring and Report) เพื่อให้การดำเนินกิจกรรมต่างๆ ของกลุ่มไทยออยล์ ผ่านการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าสูงสุดและสามารถควบคุมและลดผลกระทบจากการดำเนินธุรกิจต่อระบบนิเวศและสังคมอย่างยั่งยืน โดยมีการรายงานผลการดำเนินในด้านต่างๆ ต่อผู้บริหารและผู้มีส่วนได้เสียเป็นประจำ ซึ่งครอบคลุมการดำเนินงานที่สำคัญ 4 ด้าน ดังนี้
Thaioil CE WE GO
กลยุทธ์ เศรษฐกิจหมุนเวียน ของกลุ่มไทยออยล์
Water and Wastewater Management
Energy Conservation
Green Transformation
Opportunities for Upcycling
Water and
Wastewater Management
มุ่งเน้นความคุ้มค่าของการใช้ทรัพยากรน้ำ ทั้งภายในและภายนอกโรงกลั่น
การศึกษาแนวทางการใช้ประโยชน์จากน้ำทิ้งและน้ำทะเล
การจัดการน้ำดิบ
การบริหารจัดการน้ำอย่างบูรณาการเป็นหนึ่งในกรอบการทำงานตามหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยบูรณาการร่วมกับหลักการ 3Rs (Reduce, Reuse, and Recycle) ที่ครอบคลุมทุกมิติของการใช้น้ำของกลุ่มไทยออยล์ โดยมีคณะทำงานจัดหาน้ำสำหรับกระบวนการผลิตในระยะยาว ทำหน้าที่เฝ้าติดตาม ประเมินสถานการณ์ กำหนดกลยุทธ์และแผนงานในการจัดหาแหล่งน้ำและปริมาณการใช้น้ำที่เพียงพอและมีความมั่นคงในระยะยาว สำหรับกระบวนการผลิตในปัจจุบัน และโครงการขยายในอนาคต เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้น้ำอย่างคุ้มค่าตลอดห่วงโซ่การผลิต รวมถึงการลดความเสี่ยงต่อสถานการณ์ขาดแคลนน้ำทางธรรมชาติที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในอนาคต
การบริหารจัดการประสิทธิภาพการใช้น้ำ
การประเมินการใช้น้ำเพื่อระบุโอกาสในการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้น้ำ
กลุ่มไทยออยล์ได้มอบหมายให้ทีมงานการบริหารจัดการแหล่งน้ำระยะยาวทำหน้าที่ในการบริหารจัดการและระบุโอกาสในการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้น้ำตามหลักการ 3Rs เช่น การนำน้ำล้างย้อน (Backwash) ของหน่วยกรอง “Filtration Package” มาใช้ประโยชน์ใหม่ ซึ่งสามารถช่วยลดการใช้น้ำดิบได้อย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ กลุ่มไทยออยล์ยังมีการติดตามและทบทวนกระบวนการอย่างต่อเนื่องเพื่อดำเนินการมาตรการการจัดการน้ำที่มีประสิทธิผล เพื่อให้สามารถบรรลุและปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้น้ำผ่านการบริหารจัดการน้ำที่เป็นระบบ
การประยุกต์ใช้การหมุนเวียนน้ำ
บริษัทฯ อยู่ระหว่างการศึกษาความเป็นไปได้ในการยกระดับและการนำน้ำมาใช้ใหม่ เพื่อเสริมสร้างศักยภาพในกระบวนการและการดำเนินงานขององค์กร โดยโครงการที่เกี่ยวข้อง ประกอบด้วย
1. โครงการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ที่โรงไฟฟ้า (TOP SPP Water Recovery)
รายละเอียดโครงการ: โครงการการนำน้ำกลับมาใช้จากบ่อพักน้ำระบาย (Blowdown pond) ซึ่งเป็นแหล่งน้ำที่มาจากการระบายไอน้ำออกจากหม้อไอน้ำ (Boiler blowdown) น้ำล้างย้อน (Backwash) และน้ำที่ได้จากการควบแน่นของการรั่วไหลไอน้ำ (Condensate from steam leak) โดยน้ำเหล่านี้จะถูกนำกลับเข้าสู่ถังตกตะกอน (Clarifier tank) เพื่อทำการกรองก่อนที่จะส่งต่อเป็นน้ำกรองสำหรับใช้ในระบบหอหล่อเย็น
ผลการดำเนินงานที่คาดหวัง: ช่วยประหยัดการใช้น้ำดิบจากแหล่งภายนอก (9-12 ตันต่อชั่วโมง)
2. โครงการติดตั้งระบบรีเวอร์สออสโมซิสเพื่อกรองน้ำระบาย (The Blowdown Reverse Osmosis (RO) Project)
รายละเอียดโครงการ: การนำน้ำระบายจากระบบหอหล่อเย็นมาใช้ใหม่เป็นน้ำเติม (Make-up Water) ผ่านระบบรีเวอร์สออสโมซิส (Reverse Osmosis: RO) โดยน้ำที่ผ่านระบบดังกล่าว จะถูกส่งกลับไปเติมในระบบหอหล่อเย็นอีกครั้ง
ผลการดำเนินงานที่คาดหวัง: ช่วยประหยัดน้ำเติม (10-15 ตันต่อชั่วโมง)
3. โครงการพัฒนาระบบแสดงผลการติดตามสถานการณ์และปริมาณการใช้น้ำ (The development of a 'Water Dashboard’)
รายละเอียดโครงการ: การดำเนินการติดตามสถานการณ์น้ำอย่างต่อเนื่องผ่านระบบแสดงผลการติดตามสถานการณ์และปริมาณการใช้น้ำ (Water Dashboard)
ผลการดำเนินงานที่คาดหวัง: สามารถติดตามปริมาณน้ำในพื้นที่จังหวัดชลบุรีและระยองอย่างใกล้ชิด
โครงการการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านน้ำ
กลุ่มไทยออยล์มีกระบวนการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับการประเมินปริมาณน้ำในอนาคต ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพน้ำในอนาคต และการเปลี่ยนแปลงด้านกฎระเบียบระดับท้องถิ่นที่อาจเกิดขึ้น ดังรายละเอียดต่อไปนี้
การประเมินปริมาณน้ำที่มีอยู่ในอนาคต
บริษัทฯ คาดคะเนการเปลี่ยนแปลงโดยใช้ฐานข้อมูลจาก WRI Aqueduct Atlas และประมาณการความต้องการใช้น้ำในพื้นที่ปฏิบัติงานของไทยออยล์ในจังหวัดชลบุรี ซึ่งผลการประเมินแสดงให้เห็นถึงความเสี่ยงในระดับปานกลางถึงสูง บริษัทฯ ได้ดำเนินการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านน้ำโดยมุ่งเน้นการรับมือกับปัญหาภัยแล้งและการขาดแคลนน้ำในจังหวัดระยองและชลบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่ปฏิบัติงานหลักของบริษัทฯ รวมถึงการจัดทำแผนการบริหารจัดการความต่อเนื่องของธุรกิจ (Business Continuity Plan: BCP) ในกรณีที่สถานการณ์การขาดแคลนน้ำเกิดขึ้น นอกจากนี้ ไทยออยล์ยังมีส่วนร่วมกับศูนย์ปฏิบัติการน้ำภาคตะวันออก (East Water War Room) เพื่อเฝ้าติดตามอุปสงค์และอุปทานน้ำในพื้นที่อย่างสม่ำเสมอ
การประเมินความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพน้ำในอนาคต
บริษัทฯ ดำเนินการติดตามคุณภาพน้ำอย่างสม่ำเสมอและบริหารจัดการความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพน้ำในอนาคต โดยใช้มาตรฐานคุณภาพน้ำดิบ (Raw Water Quality Standard) ซึ่งกำหนดระดับมาตรฐานของสารปนเปื้อนแต่ละชนิดในน้ำที่จำหน่ายโดยคู่ค้าของไทยออยล์ โดยการประเมินความเสี่ยงจะมุ่งเน้นการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงคุณภาพน้ำในอนาคต รวมถึงการจัดทำแผนการบริหารจัดการความต่อเนื่องของธุรกิจ (BCP) ในกรณีที่สถานการณ์การเปลี่ยนแปลงคุณภาพน้ำเกิดขึ้น
การประเมินการเปลี่ยนแปลงด้านกฎระเบียบระดับท้องถิ่นที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
กลุ่มไทยออยล์ดำเนินการประเมินความเสี่ยงด้านน้ำที่ครอบคลุมหลากหลายมิติ รวมถึงการเปลี่ยนแปลงด้านกฎระเบียบที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตตามพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2561 โดยมอบหมายให้ทีมงานการบริหารจัดการอุปทานน้ำระยะยาวดำเนินการปรับปรุงนโยบายที่เกี่ยวข้องกับน้ำให้ทันสมัยอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งครอบคลุมประเด็นต่างๆ เช่น รายละเอียดการใช้น้ำแต่ละประเภท การขออนุญาตใช้น้ำประเภท 2 และ ประเภท 3 ค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตการใช้น้ำประเภท 2 และ ประเภท 3 และเกณฑ์การชำระค่าธรรมเนียม รวมถึงการการยกเว้นค่าธรรมเนียมของน้ำประเภท 2 และ ประเภท 3
นอกจากนี้ กลุ่มไทยออยล์ยังเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการด้านน้ำหลากหลายระดับ ทั้งระดับชาติ ระดับภูมิภาคตะวันออก ระดับท้องถิ่น ตลอดจนระดับกลุ่ม ปตท. เพื่อเฝ้าติดตามสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงด้านกฎระเบียบอย่างต่อเนื่อง ซึ่งคาดการณ์จากการเปลี่ยนแปลงด้านกฎหมายจากการทบทวนและการเสนอการปรับปรุง โดยมาตรฐานใหม่ที่บังคับใช้โดยกระทรวงอุตสาหกรรมได้ปรับปรุงมาตรฐานน้ำเสียของประเทศไทยให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล ทั้งนี้ สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติได้ประกาศจัดตั้ง “องค์กรผู้ใช้น้ำ (Water User Organization)” เพื่อส่งเสริมความร่วมมือระหว่างผู้มีส่วนได้เสีย ซึ่งกลุ่มไทยออยล์ได้เข้าร่วมองค์กรนี้แล้ว อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ อาจได้รับประโยชน์จากการเข้าร่วมเพียงเล็กน้อย เนื่องจากบริษัทฯ ได้ติดตามการเปลี่ยนแปลงผ่านคณะกรรมการด้านน้ำของกลุ่ม ปตท. เพื่อวางแผนรับมืออย่างเหมาะสมแล้ว ทั้งนี้ ด้วยความสัมพันธ์อันดีกับหน่วยงานท้องถิ่นและสัญญาระยะยาวกับคู่ค้าน้ำ ช่วยลดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงด้านระเบียบของบริษัทฯ ยิ่งไปกว่านั้น การร่วมประชุมกับกรมชลประทาน อีสท์วอเตอร์ และการมีส่วนร่วมในกลุ่มบริหารจัดการน้ำของสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ช่วยให้บริษัทฯ ได้รับข้อมูลเชิงลึกและสามารถเจรจาต่อรองราคาน้ำได้
จากการคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงด้านกฎระเบียบที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต พบว่าราคาสำหรับโควตาน้ำในปัจจุบันจะยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลง เนื่องจากบริษัทฯ ได้ต่อสัญญาระยะยาวในปี พ.ศ. 2558 และราคาสำหรับโควตาน้ำเพิ่มเติมในอนาคตอาจอยู่ระหว่างราคาปัจจุบันที่กำหนดโดยกรมชลประทานและราคาของอีสท์วอเตอร์ ซึ่งมีสาเหตุมาจากการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานเพื่อดึงน้ำจากอ่างเก็บน้ำระยะไกล ซึ่งเป็นแหล่งกักเก็บน้ำส่วนเกินชั่วคราวจากกิจกรรมการเกษตรก่อนปล่อยลงสู่ทะเล และเป็นมาตรการป้อนกันน้ำท่วมในพื้นที่โดยรอบอ่างเก็บน้ำระยะไกลดังกล่าว สำหรับอีสท์วอเตอร์ แม้ราคาน้ำตามสัญญาปัจจุบันจะเพิ่มขึ้นเนื่องจากโครงสร้างราคาที่เปลี่ยนแปลงใหม่ แต่อีสท์วอเตอร์จะลงทุนในโครงการสถานีจัดการน้ำที่จะเป็นประโยชน์ต่อกลุ่มไทยออยล์ นอกจากนี้ บริษัทฯ ได้เตรียมกลยุทธ์ระยะยาวในการกระจายแหล่งน้ำให้หลากหลายเพื่อลดสัดส่วนการใช้น้ำจากอีสท์วอเตอร์ตามที่ได้หารือในที่ประชุมกับการบริหารจัดการแหล่งน้ำของกลุ่ม ปตท.
ขอบเขตการประเมินความเสี่ยง
ขอบเขตการประเมินความเสี่ยงด้านน้ำขององค์กรครอบคลุมถึงการดำเนินงานของบริษัทโดยตรง และกิจกรรมในห่วงโซ่อุปทาน รวมถึงระยะการใช้งานผลิตภัณฑ์
การประเมินความเสี่ยงด้านน้ำ - ระยะการใช้ผลิตภัณฑ์
กลุ่มไทยออยล์ได้นำเครื่องมือกรองความเสี่ยงน้ำ หรือ Water Risk Filter Tool ของ WWF (World Wide Fund for Nature) มาใช้กำหนดขอบเขตและดำเนินการประเมินผลกระทบ (Impact) และการพึ่งพิง (Dependency) ด้านการใช้น้ำในกระบวนการผลิตขององค์กรเอง โดยจากการประเมินนี้ บริษัทกำหนดมาตรการจัดการความเสี่ยง โดยนำเทคโนโลยีการกลั่นน้ำทะเล (Desalination Technology) มาประยุกต์ใช้ ทั้งนี้ ในปี 2568 ไทยออยล์ตั้งเป้าหมายการทดแทนการใช้น้ำจืดจากระบบกลั่นน้ำทะเลที่ร้อยละ 23 ของปริมาณการใช้น้ำจืดทั้งหมด
ส่วนในระยะการใช้งานผลิตภัณฑ์ บริษัทมุ่งเน้นไปที่การประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อสถานประกอบการของลูกค้าขณะใช้งานผลิตภัณฑ์ขององค์กร เครื่องมือดังกล่าวประกอบด้วยแบบสอบถามความเสี่ยงในการดำเนินงาน (Operation Risk Questionnaire) ซึ่งครอบคลุมถึงความเสี่ยงในมิติต่างๆ ได้แก่ ความเสี่ยงทางกายภาพ ความเสี่ยงทางกฎหมาย และความเสี่ยงต่อภาพลักษณ์องค์กร อย่างไรก็ตาม แบบสอบถามการประเมินความเสี่ยงนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้กับหลากหลายอุตสาหกรรม รวมถึงอุตสาหกรรมน้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และเชื้อเพลิงสิ้นเปลือง โดยมีผลการประเมินดังนี้
การประเมินความเสี่ยงทางกายภาพ (Physical Risk)
เป็นการประเมินเกี่ยวกับการใช้น้ำในกิจกรรมต่างๆ เช่น ความเสี่ยงในการเกิดการปนเปื้อนในน้ำทิ้ง ความจำเป็นในการบำบัดและทำให้น้ำบริสุทธิ์ในสถานที่ก่อนและหลังการใช้งาน และผลกระทบ (Impact) ต่อคุณภาพน้ำที่ไหลลงสู่พื้นที่ท้ายน้ำ โดยพิจารณาปัจจัยทางกายภาพ เคมี และชีวภาพ คะแนน Basin Physical Risk ที่ระดับ 2.54 สะท้อนถึงความเสี่ยงระดับปานกลางจากภาวะขาดแคลนน้ำในลุ่มน้ำ ขณะที่คะแนน Operational Physical Risk มีค่า 4.02 บ่งชี้ถึงการพึ่งพิงน้ำ (Dependency) ในระดับสูงและความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นจากปริมาณและคุณภาพของน้ำในกระบวนการใช้งานผลิตภัณฑ์
การประเมินความเสี่ยงด้านกฎระเบียบ (Regulatory Risk)
เป็นการประเมินความเสี่ยงทางกฎหมายได้ดำเนินการประเมินครอบคลุมถึงการปฏิบัติตามมาตรฐานคุณภาพน้ำทิ้งตามกฎหมายของสถานประกอบการ การลงโทษที่อาจเกิดขึ้นจากการฝ่าฝืนกฎหมายด้านน้ำในปีที่ผ่านมา และความเข้มงวดในการปฏิบัติตามกฎระเบียบและการบังคับใช้กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับน้ำของสถานประกอบการ คะแนน Basin Regulatory Risk ที่ระดับ 2.07 บ่งชี้ถึงระดับความเข้มงวดด้านกฎระเบียบในลุ่มน้ำระดับปานกลาง ในขณะที่ Operational Regulatory Risk ที่ระดับ 1.06 แสดงถึงความเสี่ยงด้านการปฏิบัติตามกฎหมายที่ต่ำในระดับการดำเนินงานจริงของลูกค้า
การประเมินความเสี่ยงต่อภาพลักษณ์องค์กร (Reputational Risk)
เป็นการพิจารณาประเด็นความอ่อนไหวด้านสังคม ระบบนิเวศ และการเมืองที่เกี่ยวข้องกับน้ำในพื้นที่ เช่น ความสำคัญทางวัฒนธรรมของน้ำต่อชุมชนท้องถิ่น ความหลากหลายทางชีวภาพในน้ำ การได้รับความสนใจจากสื่อในประเด็นน้ำ และความขัดแย้งด้านน้ำในระดับลุ่มน้ำ คะแนน Basin Reputational Risk ที่ระดับ 2.74 บ่งชี้ถึงความเสี่ยงด้านภาพลักษณ์ในระดับปานกลาง ขณะที่คะแนน Operational Reputational Risk มีค่า 2.27 สะท้อนถึงความเสี่ยงระดับปานกลางด้านชื่อเสียงจากการใช้น้ำของลูกค้า ซึ่งอาจเป็นที่จับตามองในสังคมหรือสื่อมากขึ้น
ผลการประเมินความเสี่ยงด้านน้ำในระยะการใช้งานผลิตภัณฑ์ของกลุ่มไทยออยล์ พบว่าความเสี่ยงต่อการปนเปื้อนแหล่งน้ำสาธารณะอยู่ในระดับต่ำถึงปานกลาง
การจัดการน้ำเสีย
กลุ่มไทยออยล์ควบคุมคุณภาพน้ำทิ้งให้ดีกว่าข้อกำหนดทางกฎหมาย ก่อนระบายน้ำที่ผ่านการบำบัดแล้วออกสู่ภายนอกโรงงาน โดยเริ่มจากการจัดการลดการใช้น้ำตั้งแต่ต้นทาง ส่งผลให้สามารถลดปริมาณน้ำเสียที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ กลุ่มไทยออยล์ได้ออกแบบระบบการจัดการน้ำเสียที่คำนึงถึงการใช้ทรัพยากรและพลังงานอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด โดยได้มีการออกแบบและแบ่งประเภทน้ำเสียออกเป็น 3 ประเภท เพื่อลดการใช้ทรัพยากรและพลังงาน เนื่องจากน้ำเสียแต่ละชนิดมีปริมาณการปนเปื้อนที่แตกต่างกัน ได้แก่
ประเภทที่ 1
น้ำเสียจากกระบวนการผลิต
(Process Effluent)
ประเภทที่ 2
น้ำหลากชนิด COC
(Continuously Oil Contaminated Water)
หรือ น้ำล้างหรือน้ำฝนที่ตกลงบริเวณพื้นที่หน่วยการผลิต
ประเภทที่ 3
น้ำหลากชนิด AOC
(Accidentally Oil Contaminated Water)
หรือ น้ำฝนที่ตกในพื้นที่กลุ่มไทยออยล์ หรือน้ำล้างที่ไม่มีน้ำมันหกรั่วไหล น้ำจากการซ้อมดับเพลิง น้ำจากหอหล่อเย็น น้ำจากหม้อไอน้ำ เป็นต้น
ประเภทที่ 1
น้ำเสียจากกระบวนการผลิต (Process Effluent)
ประเภทที่ 2
น้ำหลากชนิด COC (Continuously Oil Contaminated Water)
หรือน้ำล้างหรือน้ำฝนที่ตกลงบริเวณพื้นที่หน่วยการผลิต
ประเภทที่ 3
น้ำหลากชนิด AOC (Accidentally Oil Contaminated Water)
หรือน้ำฝนที่ตกในพื้นที่กลุ่มไทยออยล์ หรือน้ำล้างที่ไม่มีน้ำมันหกรั่วไหล น้ำจากการซ้อมดับเพลิง น้ำจากหอหล่อเย็น น้ำจากหม้อไอน้ำ เป็นต้น
น้ำเสียแต่ละประเภทถูกส่งมาบำบัดที่ระบบบำบัดน้ำเสียกลุ่มไทยออยล์ที่มีการเดินระบบและติดตามตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งที่ผ่านการบำบัดแล้วตลอด 24 ชั่วโมงต่อวัน โดยมีการรายงานค่า Chemical Oxygen Demand Online (COD Online) ต่อกรมโรงงานอุตสาหกรรมแบบเป็นเวลาปัจจุบัน (Real Time) อีกทั้งยังมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งโดยห้องปฏิบัติการทดสอบของกลุ่มไทยออยล์ และตรวจสอบโดยผู้ไม่มีส่วนได้เสียภายนอก เพื่อให้มั่นใจได้ว่าคุณภาพของน้ำหลังผ่านกระบวนการบำบัดมีคุณภาพที่ดีกว่าค่ามาตรฐานกำหนด ตลอดจนให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง เช่น การฝึกอบรมผู้ปฏิบัติงานในการดูแลระบบบำบัดน้ำเสียเพื่อเพิ่มความสามารถในการดูแลและบริหารจัดการน้ำทิ้งให้มีประสิทธิภาพ ทำให้ในปี 2568 กลุ่มไทยออยล์ยังสามารถควบคุมคุณภาพน้ำทิ้งได้ดีกว่าที่กฎหมายกำหนด
โครงการที่โดดเด่น
ในปี 2568 กลุ่มไทยออยล์ได้ดำเนินโครงการต่างๆ เพิ่มเติม แบ่งเป็น 3 ส่วน ดังนี้
โครงการการบริหารจัดการน้ำ 3Rs ในกระบวนการผลิต (3Rs in Process)
1. โครงการการบริหารจัดการน้ำ 3Rs ในกระบวนการผลิต (3Rs in Process) เช่น
- โครงการลดการใช้น้ำที่หน่วยการผลิต U-2230 (APU-C)
- โครงการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ที่โรงไฟฟ้า TOPSPP (TOP SPP water recovery)
- โครงการลดความถี่ในการล้างยอน (Backwash) ของตัวกรอง “Side Stream Filter” ของหอหล่อเย็นหน่วย Q-4707 และ Q-85010
- โครงการซ่อมแซมท่อที่ชำรุดรั่วไหล
- โครงการปรับเปลี่ยนการเดินระบบหน่วยกำจัดไฮโดรเจนซัลไฟด์และคาร์บอนไดออกไซด์ออกจากน้ำเสียจากหน่วยกลั่นไอน้ำ (Sour Water Stripper) ที่ 2 เป็นหน่วยที่ 5 ที่สามารถนำกลับไอน้ำหรือ Condensate มาใช้ใหม่ (Swop SWS-2 to SWS-5 (APU-C) to save LP steam)
- โครงการนำน้ำล้างย้อน (Backwash) ของหน่วยกรอง “Filtration Package” มาใช้ประโยชน์ใหม่
2. โครงการการจัดการน้ำเพื่อความยั่งยืน เช่น
- โครงการติดตั้งระบบรีเวอร์สออสโมซิส (Reverse Osmosis: RO) ของ TOP SPP เพื่อกรองน้ำ Blowdown เป็นน้ำจืด (TOP SPP Blowdown RO)
- การเดินเครื่องระบบกลั่นน้ำทะเลให้เป็นน้ำจืด (Desalination Unit) อย่างต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มสัดส่วนการใช้น้ำจากทรัพยากรหมุนเวียนหรือน้ำทะเลทดแทนการใช้น้ำดิบจากแหล่งน้ำธรรมชาติ
3. โครงการพัฒนาระบบแสดงผลการติดตามสถานการณ์และปริมาณการใช้น้ำ (Water Dashboard)
เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำอย่างใกล้ชิด เพื่อให้การบริหารจัดการน้ำของกลุ่มไทยออยล์มีประสิทธิภาพสูงสุดและทันท่วงทีกรณีสถานการณ์น้ำเปลี่ยนแปลง
ปี 2568
ผลการดำเนินงาน
Update : กุมภาพันธ์ 2568
